the happy escapee l eat & explore: somerset

WWOOFing Through the South of England— ได้เวลาพักผ่อน

10:18:00

WWOOFing Through the South of England—เบเกอรี่เล็กในป่าใหญ่

08:36:00

WWOOFing Through the South of England—คนขับรถบรรทุก...แบบนี้ก็มีด้วย

22:39:00

WWOOFing Through the South of England—ชาวไร่ชาวสวนไม่ได้มีแต่คนแก่นะ

14:06:00

WWOOFing Through the South of England—ตั้งแค้มป์

09:08:00

อย่างที่บอกไปว่าทาช่าเป็นผู้ประสานงานหลักในการจัดงาน Landskill Day สำหรับชาวนาและผู้ที่สนใจเกี่ยวกับการทำฟาร์มและผลิตอาหาร ฉันตัดสินใจจะไปช่วยเธอจัดงานนี้ด้วย แม้มันจะตรงกับวันเสาร์อาทิตย์ที่ควรจะเป็นวันหยุดของฉัน แต่พอมาคิดดูแล้ว โอกาสที่จะได้กลับมาเจองานนี้อีกคงจะยาก เลยรับขอเสนอ ติดสอยห้อยตามทาช่าไปด้วย งานหลักของฉันคือเดินถ่ายรูป เก็บภาพบรรยากาศในงาน แลกกับค่าตั๋วเข้างาน และอาหารออแกร์นิครสชาติเยี่ยม

ที่สำคัญ ฟาร์มอยู่บ้านนอกขนาดนั้น จะออกไปไหนมาไหนเอง็ไม่สะดวก หยุดอยู่เฉยๆ ตั้งสองวันคงได้คุยเล่นกับเป็ดในฟาร์มแก้เบื่อแน่ๆ

บ่ายวันศุกร์ หลังจากวิ่งไปวิ่งมา เก็บกระเป๋า แพ็คของใส่รถ ตั้งแต่เสื้อผ้า อุปกรณ์แคมปิ้งไปจนถึงผลิตภัณฑ์จากฟาร์มที่จะนำไปขายในงาน เราก็ขับรถพาเจ้า Landrover ที่บรรทุกของจนแน่นเอี้ยดคันนี้มุ่งหน้าไปสู่แคมป์ไซต์ของงาน

ไม่ได้มาแคมปิ้ง นอนเต้นท์แบบนี้หลายปีแล้ว ฉันเลยตื่นเต้นเป็นพิเศษ หลังจากกางเต้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็มีม้าสองตัว ลากเอาฟืนมาส่งให้ตรงที่กางเต้นท์ ไว้สำหรับบาร์บีคิวดินเนอร์ของเราในเย็นวันนี้

ประเทศไทยใช้ช้างลากซุง ส่วนที่อังกฤษเอาม้ามาลากฟืน ประเทศไหนมีอะไรก็ใช้อันนั้นเนอะ

ฟืนพร้อมแล้ว เราก็ต้องมาขุดหญ้าออก เตรียมก่อกองไฟ

ที่จริงก็ไม่ใช่เราหรอก เพราะดูเหมือนว่าจะมีจอนนี่ (Jonny) หนุ่มลูกครึ่งเม็กซิกันที่เคยเป็นอาสาที่ Little Brympton มาก่อน ทำงานอย่างขยันขันแข็งคนเดียว คนอื่นๆ มาร่วมแจมบ้างเล็กน้อย ส่วนฉันเดินวนเวียนถ่ายรูปอยู่ห่างๆ หลังจากที่ลองจับเสียมไปครั้งนึงแล้วพบว่าแค่จะตัดทะลุหญ้าให้ขาดยังเกินความสารถตัวเอง เลยขอทำอะไรที่ถนัดดีกว่า

เย็นวันนั้น เหล่าอาสาสมัครทั้งหลายมาแชร์อาหารกันรอบกองไฟ โดยมีไส้กรอกโคตรจะเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมที่ทาช่านำมาด้วยเป็นพระเอกของงาน เพราะไส้กรอกนั้นทำจากหมูที่กินแต่ food waste เป็นอาหาร ฉันซึ่งไม่กินเนื้อสัตว์นั้นขอบาย แต่ก็นึกชื่นชมเจ้าไส้กรอกนี้อยู่ในใจ

ถ้าจะกินเนื้อสัตว์ทั้งทีก็ต้องกินแบบนี้แหละเนอะ

WWOOFing Through the South of England—เส้นทางที่เลือกเดิน

10:30:00

ทั้งแพทช์และทาช่าเรียนจบทางด้านศิลปะมา พ่อของแพทช์มีอาชีพหลักเป็นจิตรกรวาดภาพแลนด์สเคป ส่วนทาช่านั้นทันทีที่เรียนจบก็ได้รับทุนทำงานศิลปะต่อจากมูลนิธิศิลปะอันดับหนึ่งของประเทศ ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมทั้งคู่ถึงเลือกที่จะทิ้งชีวิตของศิลปินไว้ด้านหลัง แล้วผันตัวเองมาทำฟาร์ม ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด

แถมยังเป็นการทำฟาร์มโดยไม่พึ่งน้ำประปาและกระแสไฟฟ้าจากบริษัทใดๆ ทั้งสิ้น มีเพียงแผงโซลาร์เซลล์อันใหญ่สองแผง รางน้ำฝนและแทงค์น้ำขนาดใหญ่เอาไว้เก็บน้ำเท่านั้น

“ฉันไม่เห็นว่าภาพวาดทั้งหลายจะทำให้มีอะไรดีขึ้นมา อีกทั้งสีที่ใช้วาดยังเต็มไปด้วยสารเคมี เดี๋ยวนี้ฉันสนใจศิลปะในแง่ที่เป็นทั้งความสวยงามและได้ใช้ประโยชน์จากมันได้ด้วยมากกว่า อย่างการคิดวางแผนว่าจะปลูกอะไรตรงไหน ให้ฟาร์มออกมาสวย เอาไม้มาแกะสลักเป็นช้อน หรือการเอาก้านของต้นหลิว (willow) มาสานเป็นตะกร้า”

“มันมีความสุขนะ เวลาที่มีคนมาซื้อ (น้ำซีบัคธอร์นสกัด) ของเราไป เหมือนเราได้ให้สิ่งดีๆ มีประโยชน์กับผู้อื่น” ทาช่าเสริม พูดถึงน้ำซีบัคธอร์นสกัดที่เป็นหนึ่งในรายได้หลักของฟาร์ม

นอกจากงานที่ Little Brympton แล้ว ทาช่ายังทำธุรกิจ catering ที่เธอเปลี่ยนให้มันกลายมาเป็นสหกรณ์ร่วมกับเพื่อนร่วมงานกลุ่มหนึ่ง ทำอาหารให้ตั้งแต่งานแต่งงานไปจนถึงทีมงานที่จัดเตรียมเทศกาลต่างๆ ในช่วงหน้าร้อน อย่าง Buddhafield หรืองานใหญ่ชื่อดังระดับโลกอย่าง Glastonbury แล้วก็ยังมีคาเฟ่ที่ขายเค้กเผื่อสุขภาพ และเค้กสำหรับคนที่แพ้นู่นแพ้นี่ โดยในการทำอาหารทุกครั้ง เธอจะเลือกใช้แต่วัตถุดิบออแกร์นิค แฟร์เทรด พยายามทำทุกอย่างให้ ethical มากที่สุด และตั้งราคาขายให้ต่ำที่สุด ยอมได้กำไรน้อยกว่าร้านอื่นๆ เพื่อที่อาหารดีๆ เหล่านี้จะเข้าถึงผู้คนได้มากขึ้น ที่ทำอย่างนี้ได้ก็เพราะไลฟ์สไตล์ในแบบที่เธอและครอบครัวเลือกที่จะเดินตามนั่นเอง

แต่ก็ไม่ใช้ว่าการใช้ชีวิตแบบนี้จะราบรื่นเสมอไป พวกเขาเลือกที่จะอุทิศความสะดวกสบายหลายๆ อย่างที่เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคนทั่วไป อย่างเครื่องล้างจาน การอาบน้ำอุ่นทันทีเมื่ออยากอาบ ไม่ต้องมารอให้น้ำร้อนจากเตาเผาถ่านเกือบสามชั่วโมง ไม่มีทีวี มีแต่สัญญาณโทรศัพท์ที่ติดๆ ดับๆ เท่านั้น

ช่วงหน้าร้อน แม้จะมีแดดดี มีกระแสไฟฟ้าพอที่จะชาร์จแบตโทรศัพท์ได้บ่อยๆ ทำสมูทตี้กิน หรือเอาเครื่องทำไอศครีมออกมาทำไอติมกินได้ แต่บางครั้งเมื่อฝนไม่ตกต่อเนื่องกันหลายวัน น้ำในแทงค์ที่เก็บไว้ใกล้หมด จะอาบน้ำ หรือแม้แต่ล้างจาน ก็ต้องประหยัดที่สุด ถ้าเป็นหน้าหนาว ไม่มีปัญหาเรื่องน้ำ แต่ไฟฟ้านั้นอีกเรื่องเลย ช่วงนั้นพระอาทิตย์ขึ้นเก้าโมง ตกสี่โมงเย็น บางวันไฟหมดก็อยู่กันอย่างมืดๆ นั่นแหละ อาศัยจุดเทียนเอา ส่วนฮีตเตอร์ไม่มีมาเปิดปิดสั่งได้ ต้องก่อไฟเอาพลังงานความร้อนจากฟืนมาเป็นฮีตเตอร์ รักษาไฟเอาไว้ทั้งคืนไม่ให้มอด แล้วยังต้องคอยผ่าฟืนอีก

ไม่มีอะไรที่จะได้มามือเปล่าหรอก แค่สิ่งที่ได้กลับมามันมีค่ามากว่าสิ่งที่เสียไปก็โอเคแล้ว

WWOOFing Through the South of England—เริ่มงาน

15:38:00

แพทช์ทำแพนเค้ก sourdough เป็นอาหารเช้ามื้อแรกของเรา กันกับซอสชอคโกแลตรสพริกที่เพื่อนของทาช่าเป็นคนทำ พออิ่มท้องดีแล้วก็ได้เวลาเริ่มงาน...

งานที่นี่หลากหลายมาก แม้ส่วนมากจะเป็นการทำสวน ปลูกผัก เก็บผัก ถอนวัชพืช และขนหญ้าขนฟางมาคลุมแปลงผัก (mouching) เป็นงานที่ทรมานไม่น้อยสำหรับฉันซึ่งเพิ่งจะรู้ตัวว่าเป็นไข้ละอองฟาง (hayfever) โรคภูมิแพ้ตามฤดูกาลยอดฮิตของคนที่นี่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงไปจนถึงฤดูร้อน

โชคดีที่ไม่ต้องทำสวนทั้งวัน เพราะที่นี่ยังมีผึ้ง 7 รังเอาที่ทาช่าเลี้ยงเอาไว้เก็บน้ำผึ้ง แต่เป็นการเลี้ยงผึ้งที่ใส่ใจสุดๆ ฟาร์มผึ้งหลายแห่ง คนเลี้ยงผึ้งมักจะต้องป้อนน้ำตาลให้ผึ้งในช่วงฤดูหนาว เพราะผึ้งไม่สามารถผลิตน้ำผึ้งได้ แล้วคนก็มาเอาน้ำผึ้งจากรังมันไปจนหมด แต่สำหรับทาช่า เธอจะรอจนกว่าผึ้งของเธอจะแข็งแรงพอที่จะผลิตน้ำผึ้งได้เกินความต้องการของพวกมันเท่านั้น เมื่อปีที่แล้วเธอจึงยังไม่ได้น้ำผึ้งจากผึ้งในสวนของตัวเอง แต่เธอบอกว่าปีนี้ผึ้งของเธอผลิตน้ำผึ้งได้มากพอแล้ว คงจะนำมาบรรจุใส่ขวดเก็บไว้กินได้บ้าง ถ้าเหลือก็อาจจะเอามาหมักเป็นไวน์น้ำผึ้ง (mead) หรือวางขายในร้านหน้าฟาร์ม ฉันได้ช่วยต่อกรอบรังผึ้ง แล้วก็ใส่ชุดสูทสำหรับคนเลี้ยงผึ้ง เข้าไปเปิดดูรังผึ้งแล้วเติมบ้านให้พวกมันอีกด้วย

ส่วนแพทช์นั้นมีเวิร์คช้อปงานไม้ งานหลักของเขาในช่วงนี้คือซ่อมแซมผนังบ้านที่มีมีรูรั่วให้น้ำไหลเข้ามาได้ในซอกไม้ ฉันเลยได้ทั้งเลื่อยไม้ด้วยเลื่อยมือธรรมดาไม่ใช้ไฟฟ้า ไปจนถึงปีนผนังข้างบ้าน เอาไม้แผ่นยาวที่วัดขนาดและตัดมาอย่างพอดีขึ้นไปตอกตะปูติดกับผนังบ้าน ก็เป็นงานที่แปลก เปลี่ยนบรรยากาศจากการทำสวนให้หายเบื่อได้ดีเหมือนกัน

เช้าวันหนึ่ง ฉันเปรยขึ้นมาว่าอยากหัดแกะสลักช้อนไม้ พอดีสายๆ วันนั้นฝนตก ทำงานนอกบ้านไม่ได้ แพทช์เลยชวนฉันเข้าเวิร์คช้อป สอนแกะสลักช้อนไม้ สองสามวันหลังจากนั้น ฉันเลยแบกเป้ออกจากฟาร์มเล็กๆ แห่งนี้พร้อมกับช้อนไม้ทำมือคันแรกในชีวิต