ฉันมักจะสร้างสรรค์คอลเลคชั่นเซรามิคใหม่ๆ มาเรื่องๆ อย่างปีแรกทำเป็นลายลูกไม้ พอปีถัดมาลองทำเป็นรูปทรง geometry เติมสีสรรเข้าไปบ้าง ปีล่าสุดหลงไหลธรรมชาติ ต้นไม้ใบหญ้าเป็นพิเศษ ระหว่างเดินไปมหาลัยเลยแวะเด็ดใบสนข้างทาง เอามาตกแต่งงานเซรามิคของเราอยู่บ่อยๆ


โดยการทำเครื่องประดับจากเซรามิคนั้นง่ายมากๆ และโอกาสผิดพลาดน้อย เพราะเป็นงานชิ้นเล็ก จะกินเวลานานหน่อยก็ตอนเคลือเกลซ (glaze) เนี่ยแหละ เพราะเคลือบเสร็จแล้วก็ต้องห้อยราวเอาไว้ เตรียมเข้าเตาเผา ทำให้กินที่ในเตาด้วย แต่ขึ้นตอนการทำนั้นง่ายมากๆ เลย


ขั้นตอนการทำสร้อยคอจากเซรามิคก็เหมือนการทำคุ้กกี้เลยแหละ ขั้นแรกก็ต้องเอาดินมารีดเป็นแผ่นบางๆ ประมาณ 0.3 มิล รอให้ดินแข็งขึ้นสักพัก เป็น leather hard stage นั่นแหละ แล้วถึงเริ่มตกแต่ง ถ้าจะรีดลายลูกไม้ หรือใบไม้ลงไป ให้ทำก่อนตัดออกมาเป็นรูปทรงนะ

พอตัดออกมาเป็นชิ้นๆ แล้ว รอให้ดินแห้งอีกหน่อย (งานชิ้นแล็กๆ แบบนี้ ดินแห้งเร็วมาก) แล้วเอาหัวสว่านเกลียวมาหมุนๆ เจาะรูให้ใหญ่พอที่จะร้อยสร้อยได้ อย่าลืมคิดเผื่อด้วยว่าดินนั้นจะหดตัวลงเล็กน้อยหลังผ่านการอบ เจอะรูปแล้วก็แต่งขอบแต่ละชิ้นให้มนสวย ก่อนวางทิ้งไว้ให้แห้ง เข้าเตาอบสองรอบ ก็ได้เครื่องประดับทำเองชิ้นใหม่ ชิ้นเดียวในโลก หร้อมใส่ และเอาไว้เป็นของขวัญให้คนรอบข้างแล้ว

ถุงชาที่ไปกินแล้วชอบ หรือถุงร้านเค้กสวยๆ ก็เอามาแปะได้


กล่องชอคโกแลตรสโปรดก็มี


ตั๋วเครื่องบิน ตั๋วรถบัส ตั๋วรถไฟ ตั๋วเข้าชมนู่นนี่นั่น เอามาแปะให้หมด บางทีก็มีวาดรูปเล่นบ้าง เขียนกราฟบ้าง ให้คนที่ไปอยู่ด้วยเขียนสูตรอาหารอร่อยๆ ให้บ้าง พูดง่ายๆ คือเจออะไรจากทริป ถ้ามันใส่ในหน้ากระดาษได้ก็รวบรวมมาไว้ในนี้ให้หมดนั่นแหละ

โปรเจคต์สุดท้ายของปีผ่านมาและผ่านไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ฉันจบปีหนึ่งแล้วนะ

Self-Directed Project เป็นโปรเจคต์เปิดกว่า อยากจะทำงานแบบไหน เกี่ยวกับอะไร เลือกเองได้หมดเลย เหมือนกับว่าโลกทั้งโลกเป็นของเรา เนื่องจากฉันกำลังจะไปเที่ยวอิตาลีกับครอบครัวกว่าสามอาทิตย์ในชาวงปิดอีสเตอร์ เลยคิดอยากทำโปรเจคต์เกี่ยวกับท่องเที่ยวขึ้นมา อยากทำมานานแล้ว พอมีโอกาสได้ไปเที่ยวพอดีเลยตัดสินใจทำซะเลย



เนื่องจากเป็นการไปเที่ยวกับครอบครัว เลยออกจะต่างต่างจากการไปเที่ยวเองหรือไปกับเพื่อนๆ อยู่บ้าง ถ้าไปเองก็เล่นๆ เรื่อยๆ นอนบ้านคนนู้น นัดเจอคนนี้ผ่าน couchsurfing บ้าง วันๆ ก็เดินหาร้านของอร่อยกินแล้วเที่ยวแถวร้านนั้นๆ (วางแผนเที่ยวตามแผนกินนั่นเอง) แต่การไปเที่ยวกับครอบครัว โดยเฉพาะป๊าซึ่งเป็นช่างภาพ ชอบการถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจนั้นช่างแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง เริ่มจากตื่นแต่เช้า ไม่ตัห้าก็หกโมง เพื่อออกไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้น รอแต่ละที่เป็นชั่วโมง รอคนเดินผ่านบ้าน กอนโดลาผ่านบ้าง แผนการเดินทางเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ตามสภาพอากาศและปริมาณเมฆประจำวัน

ตอนที่สาม ตอนสุดท้ายแล้วสำหรับปี (การศึกษา) นี้ กับการทำ final project ของฉัน

final project คือ โปรเจคต์ที่ต้องคิดเองทุกอย่าง ตั้งแต่หัวข้อว่าจะทำเกี่ยวกับอะไร ไปจนถึงผลงานจะออกมาเป็นอย่างไร เรียกได้ว่าเปิดกว้างสุดๆ อยากทำอะไรทำ ให้โอกาสเราเต็มที่เลยทีเดียว

เนื่องจากเป็นโปรเจคต์ที่ใช้เวลาทำนานพอสมควร (ประมาณ 10 สัปดาห์) ติวเตอร์เลยย้ำนักย้ำหนา ว่าให้ทำเกี่ยวกับเรื่องที่เราสนใจจริงๆ และจะไม่เบื่อง่ายๆ ฉันเลยเริ่มต้นโปรเจคต์จากการนั่งลิสต์ขึ้นมาก่อนว่าสิ่งที่ฉันสนใจมากขนาดนั้นน่ะ มีอะไรบ้าง

ที่จริงลิสต์ออกมาได้ยาวเหยียด ตั้งแต่เรื่องซีเรียสระดับโลก (ภาวะโลกร้อนและการใช้ชีวิตแบบพอเพียง/eco living) ไปจนถึงหัวข้อใกล้ตัวปัญญาอ่อน (อิซิลลี่กับตัวเล็ก แมวที่บ้าน) แต่เอาหลักๆ แล้วมีอยู่ 2 สิ่งที่เป็น ultimate passion สุดๆ นั่นก็คือ

1. กิน
2. เที่ยว

ชีวิตมันมีแค่เนี้ยแหละเนอะ


สุดท้ายเลือกทำเรื่องอาหาร เพราะมันใกล้ตัวดี (แถมยังเป็นการต่อยอดมาจากโปรเจคต์สองอันก่อน ที่ทำเรื่องอาหารมาแล้วด้วย) ทำไปกินไปไม่มีวันเบื่อ แต่เรื่องอาหารก็ยังคงเป็นประเด็นที่กว้างสุดๆ และมีอะไรหลายๆ อย่างที่ฉันตั้งคำถามกับตัวเอง เช่น...

ตอนนี้เรียนมาได้ครึ่งทางแล้ว เหลือเวลาเรียนอีกไม่ถึงห้าเดือนก็จะจบคอร์สนี้ละนะ

ที่ผ่านมา หลังจากมีปิดเทอมเล็กที่ฉันแอบหนีไปเที่ยวลอนดอนอาทิตย์นึง พอเปิดเทอมมาอีกทีเราต้องแยกย้ายกันไปเรียนตามสาขาต่างๆ ที่สนใจ คอลเลจของฉันมีอยู่ 4 สาขา ได้แก่:

Fine Art—วิจิตรศิลป์นี่ไม่ใช่แค่ drawing กับ painting นะ แต่จะเป็นภาพถ่าย ภาพยนตร์ หรืองาน 3D ก็ได้
TFC—Textile/Fashion/Costume Design ตามนั้นเลย เด็กส่วนมากจะเป็นแฟชั่น มีบ้างที่เป็น Textile (ออกแบบพวกแพทเทิร์นทั้งหลาย ทั้งบนผ้าและบนกระดาษ) ส่วน Costume Design นี่มีน้อยมาก
MAGPi—Moving image/Animation/Graphic/Photography/Illustration พูดง่ายๆ คืองานกราฟฟิคทั้งหลายแหล่ ที่ออกแบบให้ตรงตามความต้องการของลูกค้านั่นเอง
OSD—Object and Spatial Design แบ่งเป็นสองสาขาย่อย คือ Object/Product และ Spatial (พวกสถาปัตย์ ออกแบบภายใน ออกแบบฉาก)

หลายคนอาจจะสงสัยว่า Fine Art กับ MAGPi นั้นต่างกันยังไง สิ่งที่สองสาขานี้แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดคือ MAGPi จะมีโจทย์มาให้เสมอ เช่นไปออกแบบโลโก้บริษัท โปสเตอร์งานปาร์ตี้ ถ่ายแฟชั่นให้นิตยสาร เขียนบทโฆษณา etc. พูดง่ายๆ คือเป็นการทำงานศิลปะที่ตรงตามความต้องการของลูกค้า/ตลาด ในขณะที่ Fine Art จะออกแนวเปิดกว้าง โจทย์ก็จะกว้างๆ บางครั้งให้ตั้งโจทย์เอง งานที่ออกมาจะเป็นแนวแบบติสต์ มีความหมายลึกซึ้ง คนส่วนมากไม่เข้าใจว่าไอ้นี่มันต้องการจะสื่ออะไรกันแน่วะ ติสต์เหลือเกิน


พล่ามมาซะยาว สรุปแล้วฉันเลือก MAGPi นะ

ไปเรียนมาได้เดือนกว่าแล้ว พอเห็นแนวทางการสอนศิลปะของคนที่นี่ เลยจะลองเอามาเล่าให้ฟัง ดูว่าการเรียนการสอนจะแตกต่างกับมหาลัยที่ไทยแค่ไหน (เปรียบเทียบกันเอาเองเลยละกัน เพราะฉันก็ไม่เคยเรียนมหาลัยที่ไทยเหมือนกัน)